Druga edycja Biennale Sztuki w Katowicach ma charakter przełomowy. Po debiucie tej imprezy artystycznej w 2007 roku, Biennale z imprezy ogólnopolskiej przekształciło się w wydarzenie o charakterze międzynarodowym, w ramach którego obok polskich artystów zaprezentują się najbardziej interesujący twórcy z krajów europejskich. Ta edycja Biennale przyczyni się także do poszerzenia współpracy pomiędzy Fundacją i Galerią Sektor a galeriami z Europy Środkowo-Wschodniej.

       Drugie Biennale Sektor Sztuki Konstytucja Europejska. Co tworzy Europę? stawia pytanie o wartości i wizje, jakie w struktury i kultury europejskie wnieść mogą najmłodsi członkowie tej wspólnoty – państwa należące do Mitteleuropy. W tym kontekście miejsce prezentacji nabiera wyjątkowego znaczenia. Katowice, choć prawa miejskie otrzymały dopiero w drugiej połowie XIX wieku, mają za sobą bogatą historię, podobnie jak otaczające stolicę Górnego Śląska organizmy miejskie, z którymi tworzy ona gospodarczą, polityczną i kulturową metropolię. Wyjątkowość tego obszaru zaznaczyła się w 1920 roku, kiedy to powołano Autonomiczne Województwo Śląskie, posiadające własny Sejm i skarb, a także wyjątkowo szeroki zakres wolności decyzyjnej obejmującej najważniejsze dziedziny życia politycznego, gospodarczego i kulturalnego regionu. Drogę do tej autonomii znaczyły kolejne powstania śląskie (1919, 1920, 1921), podczas których Ślązacy opowiedzieli się za przynależnością do Polski jednak na szczególnych prawach. W tym okresie ta część Górnego Śląska, zamieszkana w przeważającej większości przez ludność polską jednak wywodzącą swe korzenie z różnych narodowościowo obszarów, z niewielką grupą Niemców i odsetkiem Żydów, pozostawała pod wpływem szczególnego etosu pracy, poszanowania dla wartości rodzinnych i religii wykształconych w ramach kultury górniczej. Etos ten spajał mieszkańców Śląska mimo wielokrotnych zmian statusu narodowego tych obszarów, uzależnionych w poszczególnych momentach historii od odmiennych organizmów państwowych. W drugiej połowie XX wieku obszar ten dwukrotnie stanął w obliczu walki o ów etos połączonej z twórczym rozwojem własnej tożsamości. Po raz pierwszy miało to miejsce po zakończeniu II wojny światowej, kiedy to katowicka metropolia została objęta polityką prowadzoną w stosunku do tzw. Ziem Odzyskanych, w tym okresie m.in. do Bytomia napłynęła liczna grupa Polaków ze Lwowa, a do Katowic przybywać zaczęły kolejne fale robotników z różnych rejonów Polski, które miały odtąd budować mozaikową społeczność Śląska. Drugi newralgiczny moment historii miał miejsce po roku 1989, kiedy rejon ten stanął w obliczu obrony swoich wartości wobec zmieniającej się kultury i wprowadzania nowych rozwiązań ekonomicznych. Historia Katowic w XX wieku to dzieje miasta budowanego przez mozaikę kultur, obyczajów i poglądów, to trudne wybory tożsamościowe, narodowościowe i ekonomiczne, w których, jak w soczewce skupia się skomplikowana istota dziejów nowoczesnej Europy.
       Ta różnorodność i skomplikowane dzieje Katowic powodują, że są one dobrym miejscem do podjęcia dyskusji na temat nowej koncepcji Mitteleuropy. Tym razem nie będzie ona postrzegana jako zaplecze dla niemieckiej gospodarki – jak to miało miejsce w myśleniu Friedricha Naumanna – czy ostatnia deska ratunku dla rozpadającej się monarchii austro-wegierskiej, lecz traktowana jako obszar, który ma za sobą wspólną historię, różniącą się znacząco od doświadczeń pozostałej części powojennej Europy, a jednocześnie terytorium, na którym nieustająco trzeba było stawiać pytania o własną rożsamość i dokonywać prób jej negocjacji wobec politycznie narzuconych rozwiązań.
       Mamy nadzieję, że przygotowane przez nas Biennale będzie istotnym i zauważonym głosem w dyskusji o nowej drodze, jaką powinna podążać tożsamość europejska postrzegana jako interesująca mozaika, nie zaś jako ujednolicony standard.